İş Hayatım

Gençlik, delilik...

Gençlik; vaktin ve sağlığın kıymetini bilmezliktir. Gençlik, akar suya benzer; ne tutulur ne de geri döner.

Gençliğimin büyük bir kısmı turizm sektöründe geçti ve hâlâ aynı sektörde çalışmaya devam ediyorum. Emekli olursam devam etmek istemiyorum açıkçası. Çünkü yorucu ve yıpratıcı. Fiziki gücünüz elverse de zihin gücünüz elvermiyor. İddialı bir cümle kurmak gerekirse: "Müşterilerin karşısına her gün yeniden doğmuş gibi çıkmalısınız." Ancak belli bir yaştan sonra ne azarı, ne stresi ne de gürültüyü kaldırabiliyorsunuz. İnsanı iş değil, insanlar yoruyor ve bunaltıyor.

İş hayatım:

1 Mayıs 2006 günü iş hayatıma adım attım. Benim için özeldi çünkü 1 Mayıs, İşçi Bayramı olarak kutlanır. Toz duman içerisinde çalışmak hayal ettiğim bir çalışma değildi ve ne yazık ki kısa sürdü: Üç hafta. Otelin tadilat işleri bitince bizlere kırmızı kartı gösterdiler. Üstelik sigorta girişimizi de yapmamışlardı.

Haziran ayının ortalarında, Manavgat'a bağlı Kızılağaç Turizm Merkezi'nde bulunan Sunrise Resort Hotel'de işe girdim ve acemiliğimi bu büyük otelde atlattım. Orada iyi şefler tanıdım; bir kısmıyla hâlâ görüşüyoruz. Hoş vakitler geçirdim ve üç yılın ardından tazminatımı alarak askerlik paramı biriktirmiştim. (Sunrise, İngilizcede "gün doğumu" demektir. Yani güneşin sabah ufuktan yükselmeye başladığı anı ifade eder.)

2009, 2010 ve 2011 sezonlarında Titreyengöl mevkisinde yer alan Otium Eco Club Side Oteli'nde çalıştım. Sezonluktu ama mesleki olarak bana katkısı çok oldu. Çünkü çırak olarak girdiğim yerden usta olarak çıkmıştım. İlk kız arkadaşım da oradaydı. (Otium, Latince bir kelimedir ve "boş zaman, dinlenme, huzur içinde geçirilen vakit; kendini okumaya, düşünmeye ve sanata ayırma zamanı" anlamına gelir. Eco ise "ekolojik, çevre dostu" demektir.)

Askerlik görevimi tamamladıktan sonra Evrenseki mevkisinde bulunan Adalya Resort Hotel'de işe başladım ve yaklaşık dört yıl çalıştım: 2014, 2015, 2016 ve 2017. Otelin lojmanında kalmak, yaz-kış çalışmak, eş dost edinmek ve birikim yapmak en büyük kazanımımdı. Oradaki ortamı özlemiyor değilim. (Adalya, Antalya'nın eski adlarından biri olarak bilinir.)

Ekonomik sıkıntıların peşimizi bırakmadığı ve sonunda iflas eden La Grande Hotel'de çalışmak zorluydu ama bir o kadar da keyifliydi. Maaşlarımız geç ödeniyor, işten çıkanlar oluyor, malzemeler alınmıyor, müşterilerden şikâyet üstüne şikâyet yağıyordu. Tazminatlarımız ise iki yıl sonra ödenmişti. (Grande, İtalyanca ve İspanyolca kökenli bir kelimedir. "Büyük, geniş, görkemli, muhteşem" anlamlarına gelir.)

"Tarih tekerrürden ibarettir." Bunu bizzat yaşamış biri olarak söylüyorum. Otelin ismi değişti, Castival Hotel oldu. Patronlar, müdürler, şefler ve tüm kadro değişti ancak sorunlar bir türlü aşılamadı. Dört yıldır evim gibi benimsediğim, istirahatimden taviz verdiğim, haftalık izinlerimi değiştirip mesai yaptığım işin neticesinde yine mağdur olduk. Yedi ay oldu, tazminatlarımız hâlâ yatmadı. Üstelik işletme şu an açık.

Şimdilerde çalışmakta olduğum otel ise Sorgun'da bulunan J'adore Deluxe Hotel. Sezonluk olması sebebiyle önce gitmek istememiştim fakat hem arkadaşımın ısrarı hem de savaşın etkisiyle yaşanan durgunluk kararımı değiştirmişti. (J'adore, Fransızca bir ifadedir ve "çok seviyorum", "bayılıyorum", "hayranım" anlamına gelir.)