Yürekler En Çok da Yüreğiyle Gelenlerin Ayak Seslerine Hasret

Hangi birimiz numara yapmıyoruz ki 

 Nasılsın sorularının muhatabı , iyi değilim diyebildin mi hiç 

Cevabı bile beklemeden dinliyormuş tavrını takınanlar , kafa sallamakla geçiştiriverirler öylece.

Sahi kulaklar ne işe yarar bilmem. İşitmenin özürlüsü olmuşuz her birimiz.   Kendi sesimizi işitmek , ses boğumlarında hangi acımızın elinden tuttuk. Acılar diyorum , yoğurmadıktan sonra neye yarardı. O düğüm gibi her boğum , işitmesini bilene 

İşitmek ,yüreğin yüreğe dokunuşuydu. 

Yürekler ,en çok da yüreğiyle gelenlerin ayak seslerine hasret .

Hangi yüreğe dokunsam ,

Ne de çok kalabalık.

Demiştim ruh yorgunu bir halde. Kalabalıklaşan koşuşturmalı hayatlarımıza durup şöyle bir bakmıştım. Ne de çok sekineyi arzu eder gibiydi insanlar. Yavaşlamak . Önce nefes alıp verirken yavaşlamak . Sonra bir günümüzü yaşarken yavaşlamak . Sevdiklerimizle anın kıymetini dolu dolu geçirebilmek için yavaşlamak .

Kalabalık yüreklerin çığlığı idi sekine. Açlığın doyumu .

Kendi yüreğimize dokunmadan başka bir yüreğe nasıl dokunabilirdik ki 

Sanki yorulmuştu bütün insanlar . Bir köşeye çekilip  sadece gülümsemek istiyorlardı ruhlarına.

Bahtinur Cano