Tedirgin

tedirgin

TEDİRGİN

Ben bu bulvarların adamı değilim

İstiklal Caddesinin hoyrat yaşantısında

yitiremem kişiliğimi

bir aşk yakamozlanması yok evrenimde

oysa el ele göz göze yalınayak

koşmalıydık özlem denizlerine

mutluluğun sımsıcak kumlarına

uzanmalıydık birlikte

ellerimiz yanmalıydı tutuşturduğumuz yangından

ama boyalı bebekler tutmuş kaldırımları

hepsinin de kurşun askerlere çevrili gözleri

Ben bu bulvarların adamı değilim

balta girmemiş ormanlarda yürür gibiyim

kentin kahredici gürültüsü

tamtam çığlığı beynimde

ıpıssızlık yağmur olmuş içime yağıyor

tek bir sığınak yok mutsuzluk üşütünce

bu apartmanlar mutluluğa çekilmiş silah mı ne

ya bu insanların böylesine çiçeksizliği...

Ben bu bulvarlarınadamı değilim

Geri verin mutluluğumu geri verin.