Ev Bedava Ve Çocukluk

Sen ne zaman öldün

aynada?

İnsan genç yaşta ölür,

ilk aşkta.

Ve şişman değildik,

çok zayıftık...

Hayali prova ederdik,

kalbi provoke...

Biraz itaatkâr,

biraz da isyankâr...

Sırayla

sahnede ayrıldık.

Kıyafetin her biri

bir yerde...

Anne kapıyı tıklatır.

Kitap okur gibi yaparak

ağıtlarımızı söyledik.

Tanrı'ya şükretmeyi de

öğretmeleri güzelmiş...

Her şeye sahipmişiz aslında;

ev bedava,

ekmek, su...

Gökyüzü gökyüzü,

ırmak ırmak...

Başımızı yaran

taş, taş...

Hepsi

göründüğü gibiydi işte.

Gereksiz anlamlar

yüklenmemişti.

İnsan

ilk önemsizlikte

genç yaşta ölür.

Kendi kendini yemeden

yeseydik ekmeği...

Haksızlık olmasın.

Bir ekmek fazla,

ekmek etmiyormuş...

Bunu

o zaman

bilemezdik...

Çocukluğuma

emoji gönderiyorum...