Gündüz Kayboldu Gece Kaldı

Gündüz kayboldu gece kaldı 

Beni dün gibi anıları saldı 

Gözler sokağı aydınlatan 

O sarımsı lambalara daldı 

Bulutlar biraz gri biraz siyah 

Yıldızlar firarda ayı kayıp 

Sanki mevsimsiz siz bir dünya 

Dolanır durur etrafımda 

Sussam sessizliğim konuşur 

Susmasam yaz karala der 

Masada duran kağıt kalem 

Yazsam sessizlik kadar 

Güzel şiir yazamam 

Aldığım nefes yarım 

Diğer yarısı yumruk olur 

Sanki dizilir boğazıma 

Çıkmaz sokağa benzer 

Zihinde ağır zor düşünceler