İstanbulun Vasfı

Dünü yaşadık bu şehri hüzün içinde...
Hüzünler henüz doğmamıştı...
Varsa da yaratılışın özünde çile...
Gece olup henüz üzerimize yağmamıştı.
Henüz güneş batıdan doğmamıştı...

Afakın rengi yedi tepeden hoş görünür.
İklimler içinde bir karakış gibi.
Suya renk verir donukta olsa....
Bu ahvalde yüreğim sarhoş görünür.
Uyumuş ,uyanık periler şehri istanbul ki...
Bu şehri alemde yüreklerde coş vardır...

Garbın kal'esidir, kalbidir belki de...
Yedi düvel bir taş ister ordan.
Deniz ile toprak cenk eder ezelden.
Ozan dilinde ,şair siteminde...
Dahi güzel gurbetteki güzelden...

Ahh...İstanbul ahh,kaf dağının bakiresi...
Gül kokulu güzel...
Hasretlerinde güzel,kavuşmaların da...
Lodoslarında martıların ağlaması var.
Yüreklerin kar tanesi,hasretlerin şelalesi...