Ben Bir 'bipolar'ım

BEN BİR BİPOLARIM

Ben bir "bipolar"ım.

Kimi zaman ateş dağları sarar çevremi ,

Kimi zaman güneş doğmaz pencereme . 

Kiminde yanar yıkar bir volkan ,

Bazen de "çaresiz bir serçe"yim yaralı . 

Siz bilmezsiniz neden "un ufak olur",  dağlar ,

Nedendir bir çocuğun kimsesiz hissedişi . .

Hiç büyümeyen bir çocuğum ben 

kalburüstü mekanlarda göremezsiniz beni. 

Kİmse cevap veremez sessiz çığlıklarıma 

Umarında olmam sarhoş bedenlerin . 

Ben bir bipolarım ,

sebepsiz hıçkırıklar boğar kulaklarımı , 

yüksek tepeler arşınlanamaz da 

 kitaba uymaz mesafeler .

Çoşkun bir seldir içimde kaynayan uğultu ,

en yakınlarım uzaktır şimdilerde bana .

sevmekse cehennemin dibine kadar ,

yalnızlık cenneti düşlemek gibi . 

sağır kulaklar duymaz feryadımı , 

iniltiler sarmıştır üstelik şehri . .

"öksüz"ken kelimeler bir gün ,

       gülünmeyen bir fıkrasıdır soytarının . 

ben bir bipolarım ,

hem çok yakın hem bir o kadar uzaktır o derin mavi . 

sandalları ufka yol alan hırçın bir denizdir hayatın çoşkusu bana .

yelkovan kovalıyorken akrebi 

kadranı öksüz körpe bir saatin ,

ilerleyişi anlamsızdır "tik-tak"ların .

med-cezirler sarar ruhumu ,

bir öyle bir böyle raks eder durur eşsiz ,

vaveyla'sı cümbüşüdür dansözün 

gözyaşları elbette ölümsüz. 

Ben bir bipolarım ,

balçık tarlasında yüzmeye niyetli ,

manzarası bir o kadar kasvetli ,

imdat çağrısı cevapsız ,

ilaçlara gark olmuş üstelik ,

yarım bir hayat sürecek besbelli ,

figüranlar ne kadar da şevksiz. 

senaryosu delik deşik bir film şimdi malum gidişatım ,

başrole talip benim edepsiz zevatım . 

ben bir bipolarım ,

öyle hemen cephe almayın n'olur..

anlayın, belki herkes bir gün kör olur .

gözlüklerin arkasında ifrit yüzler , 

maskeleri dağıtılmamıştır ,  arşınlayan , adımlar ,

bu hayat ite-kaka dostlar ,

      - hani nerede kimliksiz şahitler ?