Şeb İ Efruz

ŞEB-İ EFRUZ

Yıldızların dansında, bulutların arasında,

Şeb-i münevverin adamıyım ben.

Düşümün ufkunda dünyamı kurarım,

Gündüzümü geceme sarar geçerim.

-*-

Ay yüzlü, yıldız gözlü, bulut saçlarınla sen,

Issızlığıma asumandan inen meleğimdin.

-*-

Mehtap yüzünü aya emanet ettim bilesin,

Yıldız bakan gözlerini yıldızlarda sakladım.

Saçının her telini bulutlarda ördüm, sor;

Şeb-i Dilârâ'ya sor, hemdem-i leyle sor.

-*-

Ben seni karanlığın ışıklarında buldum;

Şeb-i Yeldâ'da gönlümün sultanısın sen.

-*-

Dağın zirvesinde kulübeme doğansın,

Yüreğimin kıpırdayan tek kelebeğisin.

Issızlığıma gökten inen meleğimsin.

Sor Şeb-i Zîbâ'ya sor, merd-i şebe sor.

Dürdüm gündüzleri, isteyene verdim;

Şeb-i Yekdâ'da gönlüm sultanısın sen.

-*-

Güman çökmüş yüreğime sisler altında

Bir Tuba ağacı altında gözlerin ıslaktı

Hüzün gecesinde etrafa ışık saçardın

Beni meftun eden o ıslak gözlerindi.

Sırlı gecede beni kulübeme terk ettin

Tubanın gölgesinde zamanımı yitirdim

-*-

Yapayalnız kalan yine ben yine ben

Hüzünlü gecelere asılı kalan yine ben

Kelebeklerimi bir bir yitiren yine ben.

Gözyaşları selinde boğulan yine ben

Semada gecesini kaybeden yine ben

Gecede tuba ağacına koşan yine ben 

-*-

https://www.youtube.com/watch?v=xpziK3kHV7k