Vuruyorum Hep Bağrıma

sabra sığındım sırrımı demiyorum hiç kimseye

derde düştüm dermanını sormuyorum hiç kimseye

vurgun yedim şu felekten vuruyorum hep bağrıma

kavuşurum belki bir gün ceylan gözlü o yarime

göğüs geremiyom artık şu gurbetin dertlerine

dayanamaz oldum çünkü ayrılığın hasretine

cayır cayır yanıyorum düştüm aşkın alevine

ey vicdansız zalım felek gerek varmı bu zulüme

kölecioğlu felek zalım ne olacak böyle halın

tükenmeyip artar derdin kırılmış kanadın kolun

hasretsin sılaya yare gurbetelden dönmez yolun

muhannetin derdi zulüm tükenmez mi senin sabrın

Ahmet kölecioğlu 1988