Başladım Uçmaya

Dün gece erken uykuya daldım. Ama ne dalış! Gözlerimi kapar kapamaz başladım uçmaya.

Sanki ışık hızı ile gidiyorduk. Havada terzi kuşundan tutun da leylekler, kazlar, doğanlar, şahinler...

İsimlerini bilmediğim gökkuşağı renginde çeşit çeşit kuşlar...

Tam bu zevkli ve eğlenceli yolculuğa alışmıştım ki bindiğim uzay aracının benzini bitti.

Aman Allah'ım!

Bildiğim bütün duaları okumaya başladım. Nasıl bir tevekkül... Yürekten!

Yere düşmeye çok az kalmıştı ki yıllar önce yardım ettiğim gökdoğan kuşu ani bir manevra ile beni sırtına aldı.

Düşmekten kurtulduk, çok şükür.

Gökdoğan kuşu dedi ki:

"Sen bana yıllar önce kırılan kanadımı sarmıştın. Ben de bir vefa borcu olarak senin düştüğünü gördüm ve derhal yardımına koştum."

Tam o sırada kan ter içinde kalmış bir vaziyette, heyecan ve biraz da korku ile yataktan fırladım.

Altı ay kendime gelemedim.

Kendime gelince kurduğum ilk cümle şu oldu

: "Bundan böyle iyiliklerimi çoğaltacağım.

Rüyada bile faydası oluyor, vesselam."

İlyas DOĞRU/BURSA