Kıyı

KIYI

Gün batarken inceden 

kıvrıla kıvrıla patikalardan 

yokuş aşağı inerim. 

Çamların gölgesi uzar, 

orman koyulaşır, 

çam reçinesi siner üstüme. 

Uzaktan iyodu geldikçe, 

adımlarım sıklaşır, 

yapraklara değer omzum. 

Ayaklarımın altında 

çakılların şıngırtısı 

hoş bir meltem kattıkça, 

gölgeler denize uzar ya,

Kıyı çoktan duymuş olmalı beni.

MERSİN/Limonlu, 2004

GÖKMEN YILMAZ ERDEM

Esenlik ve barış üzerinizde olsun.