Öpünce Geçerdi

Öpünce geçerdi 

küçükken yaralarımız

şimdiki gibi seneler sürmezdi

bir kere geçmiş olsun dendiği zaman

bir şeyciğimiz kalmazdı

geçer giderdi...

Annelerimizin terliği

hiç bir radara yakalanmadan

tam isabetle gelir bizi bulurdu

bir bakardık ki Meriçlerin evde de

terliklerin hedefi şaşmamış

zibidilik her yerde aynı nasılsa...

Dut silkelemek için yarış yapardık

önce sen çık ağaca yok olmadı ben çıkayım.

kurşun askerleri önüme dizip

birde arkasından bakayım...

Yalçın vermezse vermesin bisikletini

yarında benimki geliyor nasılsa Bisan marka

hem de kırmızıymış, en sevdiğim renk

dedem ile babamdan hediye

karnede bir halt yoktu ama yine de aldılar işte

benim gibi tembel kediye...

Büyüyünce de çok kötü öptüler

annemizinkine hiç benzemiyordu 

ve hiç geçmedi yaralarımız hala da acıyor

hem sol yanımız hem de her bir tarafımız...