Bir Kitap İçinde

Ahmerini kaybeden gül kadar dilsizim

Özlem kuşları kadar nefessizim

Olsam da bir kitap içinde

Bahar da düşen yaprakların toprağıyım

Kışsız titreyen ellerin ressamıyım

Göz gibi, bir yuva içinde

Gönül, temiz sulara muhtaç olmadı hiç

Yansa da kül olmaması ne ilginç

Beden gibi, ateşler içinde

Aşk suyunu heveskârlara emanet ettiler

Ya ziyan etti birileri yada kirlettiler

Saklasak da etten bakraç içinde

İnsanlık tepesinde pürbar bir ağacım

Yüzüme vuruyor her an inancım

Husule gelmek ne zormuş alevler içinde

İnsanın içi sulanmış hokkası var

Elime bulaşır kurumayan bakışlar

Bekliyor gözlerim bir kuyu içinde

Hiç kimse alamaz aşkı dilimden

O, husvedir bana kırıklar içinden

Ocağım gibi eylülüm de onun içinde. . .