Saçların

Yüreğimi sardı hassas yerinden

Rüzgar gibi değdi öze saçların

İçime ferahlık verdi serinden

Nasıl da yakışmış yüze saçların

Gönlümün diliyle tadı bir mayhoş

Dağınıkken ayrı toplusu bir hoş

İçmeden ediyor insanı sarhoş

Dinsizi getirir dize saçların

Mest eder haliyle bakan adamı

Her mevsim ayrıdır onun endamı

Savrulunca parlar tüm ihtişamı

Meydan mı okuyor güze saçların

Omzuna dökülmüş rengi simsiyah

Kendi âleminde sanki bir seyyah

Ne güzel yaratmış yaratan Allah

Her geçen gün daha taze saçların

Tek teline bile kıyılır mı hiç

Okşamaya dahi doyulur mu hiç

Onda huzursuzluk duyulur mu hiç

İmkânsız kimseyi üze saçların

Sanki nazlanıyor nazı bir başka

Sevk ediyor resmen insanı aşka

Sözler kifayetsiz kalmasa keşke

Sığmıyor yazıya, söze saçların

Murat Gökçe Karsî

02.09.2026