Ayrılık

1. 

Gördüğün her nesneyi artık Leyla say beyim

Mecnun'lar kürsüsünde söz almaktır ayrılık

Hele bir de sevdiysen vay haline vay beyim

Cehennem ateşinden köz almaktır ayrılık

Bunca dert tek heceye sığmayacak görürsün

Ruhun artık geceye sığmayacak görürsün

Ve güneş her mevsimde doğmayacak görürsün

Ağustos pazarından güz almaktır ayrılık

Gönlüne ağır gelir bir yorar ki zahmeti

Şaşırırsın İsa’yı, Muhammed’i Ahmet'i

Sonra isyana düşer küstürürsün Rahmeti

İblisin kitabından cüz almaktır ayrılık

Her ne varsa gidenden geriye arda kalan

Bir yağma başlayacak yüreğinde bir talan

’Hayat devam ediyor’ sözü yalan be yalan

Her gün bir umut daha azalmaktır ayrılık

Teselli sayacaksın dilindeki o ahı

Bir zifir ki düştüğün özletecek siyahı

Bekleme gelmez artık ne şafak ne sabahı

Bir amâ umudundan göz almaktır ayrılık

Bazen feryadı düşer sarhoşun narasına

Bazen de pusu atar bir takvim arasına

Derdi Züleyha olan her Yusuf yarasına

Yakub’un gözyaşından tuz almaktır ayrılık.

Faruk ATLI.