Alamanyada 4 Kuşak

Zor be gurbetin her şeyi.

Yıl 1961

İlk işçi göçü var ya,

O zaman gelmiş dedem Alamanya ‘ya.

Yıllarca çalışmış maden ocaklarında.

Alman bu,

Kolay, temiz iş mi verir Türk’e?

Yavaş yavaş bitmiş ciğerleri.

Emekli olamadan cenazesini götürdük memlekete.

Şimdi babamda aynı durumda.

Zalım gurbet…

Oğlumla dertleştik  akşam

”Dünlerimizle vedalaşmışız,

Yarınlarımızla olduğu gibi.

Vatana, bayrağa, ezana hasretiz.

Yaşım on sekiz,

Üç kere gördüm yurdumu,

Türkçe ikinci dilimiz oldu.

Çektiğimizi, bir biz biliriz.

Ne burada kalabiliyoruz

Ne de yurdumuza dönebiliyoruz.

Almanlar, Alman

Türkler, Türk yerine koymadı…”

Dede yadigarı radyoda

Yanık bir ses,

”Çevirdiler yollarımı

Gel demeyin gelemiyom

Hiç sormayın hallarımı

Kimselere diyemiyom

Ey gurbet, ey zalım gurbet…”