Zıp Zıp Çekirge Bilgi Avında 34

Zıp Zıp Çekirge Bilgi Avında 34

Ortanca çekirge erkenden besmele ile kalktı. "Ya Rabbi, bu yeni günde senden sağlık, afiyet istiyorum. Nasip eyle," diye duasını yaptı. Odasını güzelce topladı. Odasından dışarı çıktı. Çeşmede ellerini ve yüzünü yıkadı. Kahvaltı sofrasını özenle hazırladı. Kardeş çekirgeleri kaldırmaya gitti.

Bir de ne görsün, kardeşlerinden hiçbiri odasında değil! Heyecanlandı, "Acaba nerede bunlar?" dedi. Evin her yerine baktı, bulamadı. Gitmediği bir kütüphane vardı. "Bir de kütüphaneye bakayım," dedi. Kütüphaneye yöneldiğinde mis gibi kitap kokusunu burnundan içeri çekti. İçi, mis gibi kitap kokusundan çiçek bahçesine dönmüştü sanki.

Kütüphaneden içeri bir girdi ki kardeşlerinin hepsi bir köşeye çekilmişti. Ağabeyine baktı; dünya haritasını inceliyor. Kız kardeşine baktı; test çözüyor. En küçük kardeşine baktı; kitap okuyor. Kardeşlerini karşısında görünce, "Hayırlı sabahlar," dedi.

Hepsi birden, "Sana da hayırlı sabahlar," dediler.

Ortanca çekirge, "Sizler için kahvaltı sofrasını hazırladım, buyurun kahvaltıya geçelim," dedi.

Hep birlikte ortanca kardeşe çok teşekkür ettiler. İlk önce sırayla ellerini yıkayıp besmeleyle kahvaltı sofrasına oturdular. Neşe içerisinde kahvaltılarını yaptılar. "Elhamdülillah (Allah'ım sana hamdolsun)," diyerek sofradan kalktılar. Sırayla ellerini yıkayıp dişlerini fırçaladılar. Ağabeylerinin yanına gittiler.

Ağabeyleri, "Gelin kardeşlerim, bugün yapacağımız işleri sizlere anlatayım," dedi. Yeni günde yeni bir iş yapacakları için çok sevinen çekirgeler, neşe ile oldukları yerden zıpladılar.

Ağabey devam etti:

— Bugün hep birlikte gidip bir tekerlekli sandalye satın alacağız. Mahallemizde yürüyemeyen, bacakları rahatsız bir tavşan var. Ona satın aldığımız tekerlekli sandalyeyi hep birlikte götürüp teslim edeceğiz.

Tam ağabey sözünü bitirmişti ki kız kardeş çekirge atıldı:

— Ağabey, tavşanlar taze sebzeleri ve meyveleri çok sever. Ayrıca havuca bayılırlar! Dün okuduğum kitaptan öğrendim, dedi.

Ağabey, kız kardeşini okumaya verdiği önemden ve tavşanlar hakkında araştırma yaptığından dolayı tebrik etti. Diğer çekirgeler de zıplayarak sevinçlerini gösterdiler.

Hep birlikte ilk önce pazara gittiler. Tavşanların sevdiği taze meyve ve sebzelerden, özellikle de havuçtan satın aldılar. Sonra doğruca çarşıya gittiler. Tekerlekli sandalye satan dükkana girdiler. Dükkan sahibi bir deve kuşuydu. Çekirgeler dev gibi deve kuşunu karşılarında görünce şaşırdılar.

Deve kuşu onların şaşırdığını anlayınca, "Hoş geldiniz, buyurunuz. Şöyle oturunuz," dedi. Deve kuşunun bu güzel sözleri karşısında çok rahatlayan çekirgeler, mahallelerindeki tavşanın tekerlekli sandalyeye ihtiyacı olduğunu ve onun için bu sandalyeyi almak istediklerini söylediler.

Dükkan sahibi deve kuşu, çekirgelerin bu iyilik hareketine çok sevindi:

— Ben de bu tekerlekli sandalyenin parasının yarısını almayacağım. Benim de tavşan kardeşe bir faydam dokunsun, dedi. Deve kuşunun bu anlamlı yardımına çekirgeler hep birlikte sevinçten yerlerinde zıpladılar.

Ağabey çekirge, deve kuşuna tekerlekli sandalyenin ücretini sordu. Deve kuşu:

— Dişlerimiz olmadığı için yediklerimizi midemizde öğütebilmek amacıyla küçük taşları yutarız. Borcunuz bir kilo taştı. Fakat siz bu işi Allah rızası için, karşılık beklemeden yaptığınız için yarım kilo taş verin yeter. Yarısı da bizden olsun, dedi.

Küçük kardeş, önceden deve kuşlarının dişlerinin olmadığını ve yediklerini midelerinde öğütebilmek için küçük taşları yuttuklarını okumuştu. Bu yüzden çantasına yarım kilo küçük taş koymuştu. Ağabey, yanında o kadar taş olmadığı için biraz duraklamıştı. Tam o sırada küçük çekirge:

— Ağabey, benim çantamda yarım kilo taş var, dedi.

Ağabeyi ve diğer kardeşleri, küçük çekirgenin ne kadar planlı yaşadığını bir kez daha görüp ona teşekkür ettiler. Yarım kilo taşı deve kuşuna verip tekerlekli sandalyeyi alan çekirgeler, doğruca tavşanların evine gitti.

Kapıyı üç kere çaldılar. Kapıyı üçüncü çalmada bacaklarından rahatsız olan tavşanın annesi açtı.

— Buyrun, ne istemiştiniz? Ne için geldiniz? dedi.

Diğer küçük tavşanlar da kim geldi diye kapıya çıkmışlardı. Çekirgeleri görünce çok sevindiler. Sevinçlerini daha iyi göstermek için havaya sıçrayıp takla attılar.

Ağabey çekirge:

— Biz bu tekerlekli sandalyeyi evladınıza hediye etmek için geldik, deyince tavşanların annesi çekirgeleri içeri buyur etti.

Yürüyemeyen tavşan, yatağın üzerinde tekerlekli sandalyeyi görünce çok sevindi. "Teşekkür ederim. Allah sizlerden razı olsun," diye dua etti. Kız kardeş çekirge de getirdikleri sebzeleri, meyveleri ve havuçları tavşanların annesine verdi. Tavşanların annesi çok teşekkür etti.

Yatağın üzerinde duran tavşanı, çekirgeler hep birlikte diğer tavşanların da yardımıyla tekerlekli sandalyeye bindirdiler. Herkes neşe içerisinde tavşanın ne yapacağına bakıyordu. Tavşan, tekerlekli sandalyeyi evin bir o tarafına, bir bu tarafına sürdü. Çok sevindi.

— Artık dışarıda okuluma rahat bir şekilde gideceğim. Okuyup doktor olacağım, hastaları tedavi edeceğim inşallah, dedi.

Tavşanın annesi ve diğer tavşanlar çok mutlu oldu. Çekirgeler sevinçten birbirlerine sarıldılar. Tavşanların annesinden izin istediler. Bir ihtiyaçları olursa diye ağabey çekirge, çantasındaki telsizi onlara bıraktı. "Bu telsizle bana ulaşırsınız," dedi.

Vedalaşarak sevinçle evlerine doğru yola çıktılar. Yolda kız kardeş çekirge:

— Ağabeylerim ve kardeş çekirgem, her gün bir ihtiyaç sahibini bulalım ve ona yardım edelim, dedi.

Kardeş çekirgeler bu fikri çok beğendi. İyilik yapma konusunda anlaştılar. Evlerine geldiler. Erkenden, huzurlu bir şekilde uyudular. Ertesi sabah erkenden neşe ile, dualarla ve besmele ile kalkıp ağabey çekirgeyi yeni bilgiler avlaması için yolcu ettiler.

İlyas DOĞRU

Şahmelek Mh. / Karacabey / BURSA