Dünya Barış Günü

Bütün haber kanallarına göz atıyorum; kimileri dış politikayı anlatıyor, kimi hangi belediyenin ne zaman iktidar tarafına geçeceğinin peşine düşmüş. Bu konular önemsizdir demiyorum; yani hepsi kopyala-yapıştır medyasına dönüşmüş.

Geçen hafta okulların açılmasını sevinçle karşılayanlar, ne yazık ki bugün korku, panik ve endişe içindeler.

Eğitim yuvalarımızı hedef alan bu saldırılar, çocuklarımızı tehdit etmekle kalmıyor, onları okuldan da soğutuyor. Saldırının kesin bir nedeni henüz açıklanmadı; aralarında husumet mi vardı, akran zorbalığı mı, kız meselesi mi, yoksa işin içinde başka işler mi var, bilmiyoruz. 11 öğrencimiz yaralı ve ikisinin durumu ağır.

Dün, “Dünya Barış Günü”ydü. Oysa dünyanın dört bir yanında silahlar konuşuyor, çocuklar korkuyla büyüyor, ülkeler ateşin içinde yanıyor. Barışın günü var ama  kendisi yok...