Şiir Ve Yazılarımdaki Nizami Duruş

Şiir ve yazı dünyamı, ferdin iç aleminden cemiyetin müşterek meselelerine uzanan geniş bir muhteva içinde şekillendirme arzusundayım. Vatan, millet, istiklal, şehadet, fedakarlık, iman ve kardeşlik, kalemimin başlıca mevzuları arasındadır. Vatanı yalnız bir coğrafya değil, ecdadın hatırası ve gelecek nesillere tevdi edilmiş mukaddes bir emanet olarak telakki ederim. Harp, muhaceret, esaret ve yoksulluk gibi ağır hadiseleri işlerken, bütün bu tecrübeler içinden metaneti, dirayeti ve yeniden doğrulma iradesini göstermeye gayret ederim.

İlim ile imanı birbirinden müstakil görmem. Doğruluk, adalet, merhamet, sabır, emanet, tevekkül ve vazife şuurunu insanın seciyesini teşkil eden esaslar kabul ederim. Riya, nifak, dalkavukluk, menfaatperestlik ve şahsiyetsizlik karşısında ise tenkidi bir mesuliyet sayarım. Tevekkülü atalete sığınak değil, tedbirden sonra kalbin itimadı olarak görürüm. İnsanın üzerine düşeni yapmasını, çalışmasını ve neticeyi Hakk'a bırakmasını esas alırım. Hata karşısında yeis yerine tefekkür ve ders çıkarmayı tercih ederim.

Cehalet, tembellik, atalet ve maarif noksanlığının karşısında terakkiyi, taklidin karşısında tefekkürü, dar görüşün karşısında ufku esas alırım. Gençliğin yalnız bilgiyle değil, seciye, edep ve mesuliyet şuuruyla yetişmesini, aile ve mektebin bu terbiyede mühim bir mevki taşımasını arzularım. Yeni imkanlardan istifade ederken şahsiyetimizi ve muhakememizi kaybetmemeyi, yeniliği taklit değil inkişaf vesilesi kılmayı gerekli görürüm. Sosyal adalet, merhamet, dayanışma ve cemiyet şuuru da bu anlayışın bir parçasıdır.

Bu sebeple şiir ve yazılarımı yalnız bir söyleyiş yahut estetik arayış olarak telakki etmem. Onları zaman zaman bir vicdan muhasebesi, zaman zaman bir hâl teşhisi, zaman zaman da bir irşad vesilesi olarak görürüm. Zaaf karşısına metaneti, yeis karşısına ümidi, tefrika karşısına uhuvveti, esaret karşısına marifeti, cehalet karşısına maarifi koymaya çalışırım. Ferdin vicdanından cemiyetin istikbaline uzanan bir kalem çizgisi oluşturmayı murad ederim.

Profesyonel bir şair veya yazar değilim fakat hayatın farklı cephelerini bir bütün hâlinde kavramaya çalışan gönüllü bir kalem aciziyim. Yazmak benim için yalnız kelimeleri yan yana getirmek değil, inandığım kıymetleri ifade edebilme meselesidir.

Aşk şiirlerinde ise başka bir hassasiyet taşırım. Aşırı hüzün ve duygusal yoğunluğun, okuyanın kendi hayatından bir yaraya temas ederek onu daha da mükedder kılmasını arzu etmem. Bu sebeple böyle bir sahadan çoğu zaman ihtiyatla uzak durmuşumdur. Bu alandaki şiirlerimin tesirli olduğunu söyleyen şair dostlarıma da bu vesileyle teşekkür ve özrümü arz ederim.

Benim tercihim, hüznü çoğaltmak değil, insana vakar, direnç ve istikamet bırakmaktır.

Gayem, üzüntüyü intikal ettirmekten ziyade asil bir duruşu miras bırakmaktır.

Fakat her şeyden evvel ben de bir insanım, elbette hatalarım vardır. Bu hataları asgariye indirmek ve kendimi daima tashih etmek, öncelikli gayelerim arasındadır.

Saygılarımla,

Âlemî