Karanlıkta Yürüyen

Karanlıkta yürüyen ey yolcu, saf arkadaş,

Gecenin karanlığı ağını uzatıyor.

Bir ömür yürürsün, yolunda tuzaklar,

Yağar kar üstüne, yolların olur dar.

Karanlık adımların,

Adı nereye kadar?

Güneş doğmayınca sendeler ayağın,

Şafakla doğan güneşe inat.

Cemiyet dansözü, karanlık fener,

Aldanır, kanarsın; seni de yener.

Karanlık adımların,

Adı nereye kadar?

Sırtına kamburun, gam yükü biner,

Neyleyim hayat, güneşsiz gece?

Neyleyim, çıkarsız yağsa da yağmur,

Aldatan insan, bırakır çamur.

Karanlık adımların,

Adı nereye kadar?

Kaç kandık, kaç yandık, aldatan karanlık,

Labirent bir hayat, her köşe tuzak.

Bilinmez yarınlar, hileli bu zar,

Mey adın zehir, nasipsiz bir nar.

Kandıran kanasın, olmasın hiç yar,

Ne zaman güneş gönülde doğar?

Karanlık adımların,

Adı nereye kadar?