Sultan Abdülhamid Han'ın Ruhaniyetinden İstimdat

Nerdesin sevketlim, Sultan Hamid Han? 

Feryâdım varır mı bârigâhina? 

Ölüm uykusundan bir lâhza uyan,

Su nankör milletin bak günâhına.

Tahkîre yeltenen tâc ü tahtını

Denedi bu millet kara bahtını

Sınadı sillenin nerm ve sathını

Rahmet et sultanım suz-i âhına.

Târihler ismini andıgı zaman,

Sana hak verecek, ey koca Sultan; 

Bizdik utanmadan iftira atan,

Asrın en siyâsî Padişâhına!

“ Pâdişah hem zâlim, hem deli “ dedik,

Ihtilâle kıyam etmeli dedik; 

Şeytan ne dediyse, biz 'beli' dedik; 

Çalıstık fitnenin intibahına.

Dîvâne sen değil, meğer bizmişiz!

Bir çürük ipliğe hülyâ dizmişiz!

Sade deli değil, edepsizmişiz!

Tükürdük atalar kıblegâhına!

Sonra cinsi bozuk, ahlâkı fena,

Bir sürü türedi, girdi meydana.

Nerden çıktı bunca veled-i zinâ? 

Yuh olsun bunların ham ervâhına! 

Bunlar halki didik didik ettiler,

Katliâma kadar sürüp gittiler,

Saçak öpmeyenler, secde ettiler,

Bir âsi zabitin pis külâhına!

Haddi yok, açlıkla derde girenin,

Sehpâ-yı kazâya boyun verenin,

Lânetle anılan cebâbirenin,

Bu, rahmet okuttu en küstâhına!

Çok kişiye simdi vatan mezardır,

Herkesin belâdan nasîbi vardır,

Selâmetle eren pek bahtiyardır,

Bu şeb-i yeldânın şen sabahına!

Milliyet dâvâsi fıska büründü,

Ridâ-yi diyânet yerde süründü,

Türkün ruhu zorla âsi göründü,

Hem Peygamberine, hem Allâh'ına.

Sen hafiyelerle dem sürdün ancak

Bunlar her tarafa kurdu salıncak

Eli, yüzü kanlı bir sürü alçak

Kemend attı dehrin mihr-u mâhına.

Bu itler nedene bana salmadı,

Bahalıydı başım kimse almadı,

Seyrandan başkaca iş de kalmadı,

Gurbet ellerinin bu seyyahına!

Hoş oldu cilvesi Camhuriyetin,

Tadı kalmamıştı meşrutiyetin,

Deccal’a dil çalan öyle milletin,

Bundan başka çare yok islahına.

Lâkin sen sultânım gavs-ı ekbersin

Âhıretten bile himmet eylersin,

Çok çekti şu millet murada ersin,

Sefâat kıl şâhım mededhâhına...

Rıza Tevfik BÖLÜKBAŞI

……………………..