Zannedildim

İsyân ediyorum dedim,

Kaderime zannedildi...

Açım aç dedim,

Aş'ıma zannedildi...

Utanıyorum utanıyor dedim,

Kendimden zannedildi...

Tövbekârım tövbekâr dedim,

Günâhlarımdan zannedildi...

Bıktım bunaldım dedim,

Hayatımdan zannedildi...

Ne ben zân edildiğim gibiyim,

Ne de benim zân ettiklerim...

Anladım görebilmek için, 

İki göz yetmezmiş hiç bir şeye şu dünyada...

Tutabilmek için, 

İki elin her şeye yetmediği gibi...

Bir zân bir zân !

Meğer bir zân yetermiş...

Bütün dünyanın,

Her doğrusu ile her yanlışına...

Hakan Okşaş