Nasip Kimin İse O Söyler En Son Şarkıyı

Nasip Kimin İse O Söyler En Son Şarkıyı

Taş katıdır sanırsın, boyun eğer zamana,

Su damlar usul usul, iz bırakır bir yana.

Gözün gördüğü renkler aldatır da insanı,

Gönlün duyduğu sestir ayakta tutan canı.

Sertlik ile vurursan kırılırsın bir günde,

Eğilmeyi bilen dal kalır fırtınada da...

Görkemli çınarların yıkıldığı yerde bak,

Mütevazı kamışlar ayakta kalır ancak.

Görünene aldanma, derinlerde yatar öz,

Her karanlık gecenin bağrında saklı bir göz.

Dağı yaran kuvvet değil, suyun o ince izi;

Sabırla yürüyendir felaha erdiren bizi.

Toprağa ilk kazmayı vuran garip işçidir,

Lakin o geniş bağın sefasını süren kim?

Yolu açıp taşları tek tek söken kişidir,

Gönül rahatlığıyla o yoldan yürüyen kim?

Fidanı dikip duran yanar günün harında,

Gölgesi düşer ama başkasının arına.

Çile çeken ustada nasip bir kırık kalem,

Safa süren eldedir bugünü de yarını da...

Dünya öyle tezgâh ki döner durur çarkları,

Gayret kula düşmüştür, Hak tayin eder farklıyı.

Sadece bir vesile insanoğlu bu yurtta,

Nasip kimin ise o söyler en son şarkıyı.

Mehmet Aluç