Kandım

KANDIM 

İnsandır diyerek tatlı dillerin

Merhemi olurken sözüne kandım

Leyla'yı haykıran Mecnun çöllerin

Dirhemi olurken sözüne kandım 

Çenesi düşükler üretti dırdır

Gençliği yerinden kolaysa kaldır

Görmedim sılamda şahsıma çadır 

Özlemi olurken sözüne kandım 

Her dönem apayrı gafil curcuna

Gönlümü adadım vefa borcuna

Bazı dağın geldim kenar ucuna

Matemi olurken sözüne kandım 

Velhasıl insandım eğdim boynumu 

Yılanlar bürümüş masum koynumu

Oynadım son defa garip oynumu

Kalemi olurken sözüne kandım 

Âhirî / Eylül