Ne Çare

Üşütmeyen güneşler aradım iklim ötesi.
Vakitsiz bir yangının ortasındayım ne çare.
Duyulmuyor gayrı bülbül diyarında yar sesi.
Hala ben mecnunum onun yasındayım ne çare.

Vakfettim ömrü,şiiri lerzan bildim aşk için.
Gerçi gülde nazarı suizan bildim aşk için.
Kendim değil, seni gülde hazan bildim aşk için.
Eyvah geçmiş yıllar hasat yaşındayım ne çare.

Hep bu vakitler batar ufka kızıl,suda asil...
Çigan çalıyor Artin ustam yine fasıl fasıl.
Seni kaybettiğine ağlar o martı, o sahil.
Yine sensiz sabahların başındayım ne çare.

Keşke doğmasa güneş,sabaha hasret kalsaydım.
Yanağına düşen iki dama çiğin olsaydım.
Bülbüle dert mi ki, yaprak yaprak gülü yolsaydım.
Şimdi baki yazan bengü taşındayım ne çare...