İçtenlik

Buğday teninde saklı bütün yarınlarım,

Sensiz tek bir düşün kapısını aralayamadım.

Bir gün yan yana, aynı çatı altında,

Mutlu bir ailenin sabahına uyanmak tek duam;

Gözlerinin içine bakıp "başardık" diyebilmek için

Kaç geceyi içimde sessizce devirdiğimi bilemezsin.

Bazen unuttum sanırsın, uzaktayım diye suskunluğum,

Oysa kalbimin ağlayışlarını bir tek ben duyarım.

Çaresizlik öyle bir duvar ki önümde,

Elim kolum bağlıyken dövünmek anlamsız gelir;

Ben de özlemini kimseye değdirmeden,

İçimin en kuytusunda, tek başıma büyütürüm.

Kimi gece hayalinle açılır ellerim gökyüzüne,

Kimi gece ise o yalvarışa bile yetmez mecalim.

Sana anlatamadığım ne yollar, ne sözler var aklımda,

Bilsen belki inanmazsın, "inanırım" desen de içten içe.

Kırdıysam, üzdüysem bil ki acemiliğimden,

Seni senden çok düşünmenin telaşındandır her şey.

Kıyamadığımdandır, sakındığımdandır...

Her geçen gün biraz daha büyüyor içimdeki adam,

Tecrübe dedikleri şey, kararlarıma ağırlık veriyor artık.

Bazen soruyorum kendime karanlıkta:

"O aradığım cesaret, o tanımlayamadığım güç tamamlansaydı nasıl olurdum?"

Ama şikayetim yok dünden, yarından korkum da yok;

Kendimi baştan var etmek, aşmak istiyorum sınırlarımı.

Çünkü en çok başarmak istiyorum sevgilim,

Kelimesi yok bunun, tarifi yok hiçbir dilde.

Sana layık bir hayatı, o güzel geleceği kurmak için

Sadece başarmak ve senin yanında kalabilmek istiyorum.