Kağnı Sesi

Elif’in elinde upuzun üvendire

Gah "gah" der, gah dalar hayallere

Gıcırdayan bir tarih akar

Öyle bir gıcırdar ki,

Dertli bir neydir ovaları inleten

Anadolu’nun yükünü çekerdi ahşap tekerleri

Eskidendi, çok eskiden.

Güneş vurur tepeden

Bir kadın yürür, başı yemenili

Ağzı yaşmaklı

Elinin nasırında memleket sızısı

Her dönen dingilde acı bir ses yükselir

Her iniltide bir ana ağlar gizlice

Bu ses, yalnızca ahşabın feryadı değil

Bu ses, bir halkın ağır ve vakur adımları

Toprak uyanır bu sesle

Yollar eğilir, dağlar yol verir

Her seste bir kağnı yürürdü

Eskidendi, çok eskiden.

Açlığı, çileyi, var olmayı bilirdi elif

Her tekerlek döndükçe toprakta

Harmana sap, değirmene un

Cepheye kaderini taşırdı

Eskidendi, çok eskiden.

O ince, o yanık uğultuyla

Zaman ağlar, dağlar susar, yollar aşınırdı

Bir keman sesi gibi dokunurdu yüreğe

Her kağnı Anadolu'nun yükünü taşırdı

Öküzlerin buğulu nefesinde

Eskidendi, çok eskiden.

Mazıdan yükselen ilahi gibi bir nidadır

Dua gibi, ağıt gibi, umut gibi

Bir çocuğun ağlaması gibi

Kayboldu artık o eski toprak yollar

Hazin bir sessizliğe gömüldü hatıralar

Bir zamanlar destan yazardı kağnılar

Eskidendi, çok eskiden.

.

Mustafa yaman

01 ekim 2026