Yağmurun Altında

         Yağmurun Altında

Yağmurun altında çürüsün cesedim

Bırak doğayla tanışsın bedenim

Köpeklere yemek olsun kemiklerim

Kara kargalarla uçsun gözlerim

Güneş ışınları çarpsın gövdeme

Son ve ilk kez gün batımını izlesin organlarım

İlk defa havayla sarılsın ciğerlerim

Son kez gökkuşağının altında parlayayım

Başkalarına yem olsun artık midem

Artık zorlanmasın ne kalbim ne beynim

Gerek kalmasın artık kaçmama

Gerek yok artık düşüncelere

Uzanayım kaldırım kenarına

Acıyarak baksın yaşayan gözler

Kaldırmaya çalışsınlar bedenimi lakin

Ben böyle gayet iyiyim

Ama hayat akıp gidiyor değil mi

Kimisi okul telaşesinde kimisi iş

Çoğu sadece bakıp geçiyor

Bazısı hiç görmüyor

Zaten yoktu önemi şimdi hiç

Düşünmemiştim bugün öleceğimi

Ne çok hata yaptım tanrım

Yine de alır mısın yanına

Belki iyi olmaya çalıştım evet

Ama ne için çabaladım

En büyük hata çarpan arabadaydı elbet

Lakin ben atlamamalıydım

Şimdi yazıyor benim için şiir

Benim için değil içindeki için

Belki en iyi halimdeydim

Kalmamıştı fotoğraf çekmek için pilim

Evet nihayet bitti

Hep bitmesini istemiştim

Hiç kopamamıştım hayattan

Beni koparan sadece bir an

Benim için artık hiçsiniz

Bir gün benim gibi öleceksiniz

O gün geldiğinde kalmayacak bir önem

Tanrının karşısında duracaksın

En güzel halimle öldüm

En masum olduğum an

Yazamayacağım daha fazla

Kalbim artık izin vermiyor

Yağmurun altında çürüsün cesedim

Bırak doğayla tanışsın bedenim

Hüseyin Yiğit