Meğer

Hal-i pürmelâl ile şiir yazan kalemin

Gönlünden ektikleri bağrında taşmış meğer

Şu hayat mektebinde emek veren ademin

Dilinden döktükleri g'özünde yaşmış meğer

Acılar dehlizinde adımlarken yolları

Kar yağan dağlarında kırılmış hep dalları

Mecali tükenirken tutmayınca kolları

Çektiği tüm çileler boyunu aşmış meğer

Yılların sırtındaki yüküne mi sitemi

Vuslatlara duyduğu hasretten mi matemi

Yudum yudum içerken bâde diye elemi

Kederleri eğiren gamla sırdaşmış meğer

Vefasızlar hançeri vuruyorken ardından

Yüreciği dağlanmış muhannetin derdinden

Tenhalarda çektiği hafi zikir virdinden

Aradığı huzurla dost arkadaşmış meğer

Bilinmez ki dışından insanın içi nasıl

Kimbilir meşakkati onda kaçıncı fasıl

Kelâmı noktalarken diyeyim ki velhasıl

Boyun eğip kadere hiç'le yoldaşmış meğer

_______________________________________

Sami Hocam'ın 'Mış' isimli şiirine naziredir.