Zamana Fısıltı

Akıp gidiyor zaman su gibi,

Durmak nedir yok lügatında.

Değerli mi dost, değersiz mi düşman?

Yaşarken ibret alınan değerler,

Ardından bitmez bir koşuşturmaca...

Etkileyici bir macera sanki,

Kurt ile kuzunun tehlikeli dansı.

Kalemle yazılan mısralarda,

Yine o bildik ölüm şarkısı...

Çılgınca sevildiğini zannederken insan,

Çocuklukla ergenlik arasında lüks bir oyun.

Saçımdaki beyazlar kardan mı acaba,

Yoksa bitmeyen bir yaşam aksiyonu mu?

Dikiş tutmuyor artık, ipler gevşemiş;

İnsan sürükleniyor kendi deresinde.

Uzaklaştığını sanıp, arzularını öteleyerek,

Süslenmiş yalanların gölgesinde...

Zaman geçtikçe yavaş yavaş yaklaşıyor,

Kendinden emin adımlarla o son;

Dayanıyor nihayet,

Sonu gelmeyen inanç duvarına.