Misafirlik

Aşırı temiz, titiz ve cimri olduğum söylenemez. Uzun süre misafir kalmayı da sevmem, uzun süre misafir ağırlamayı da. Misafirliğin kısası makbuldür. Boş muhabbetlerle ev sahibinin kafasını şişirmek, çocukların gürültü yapıp evi dağıtmasına sebebiyet vermek hoş karşılanacak davranışlar değildir.

Eş dost çaya davet eder, bazen katılırım, bazen de bahaneler bulup gitmem. Tiksinti demiyorum ama ona yakın bir şey... Bu tür davranışlar dikkatimi çeker. Bazı ablalarımız ya ayaklarını kaşır ya saçlarıyla oynar ya ellerini dudaklarından çekmez ya da peçete misali yüzlerini devamlı silerler. Üstelik bütün bunları sizin karşınızda yapar, ardından bardağa ve tabağa dokunarak size çay servisi yaparlar.

"Ellerinizi yıkayıp gelin." diyemezsiniz.

"Bardağımda parmaklarınızın kirli izleri kalmış." diyemezsiniz.

"Beni bir daha davet etmeyin." diyemezsiniz.

"Bu çayı değiştirin, içemiyorum." diyemezsiniz; bırakıp gidemezsiniz.

Çay şöyle dursun, bazen bilerek ya da bilmeyerek hoşlanmadığınız konuları konuşmaya başlar, sizden de onay beklerler:

"Ayşe de ne çetin cevizdi, değil mi?"

"Hasan, eşinden boşanıp Duru'yla evlenecekmiş, duydun mu?"

"Nalan çok iyi bir arkadaştı. Aldatılmış, çocuklarını alıp babaevine gitmiş ve bir daha dönmemek için ağır yemin etmiş."

Öyleleri de vardır ki gözlerini üzerinizden çekmez, giydiğiniz gömleğin veya çorabın markasını dahi sorar, ne kadar dayanıklı olduğunu irdelemeye başlarlar. Hiç abartmıyorum, kendinizi sanık sandalyesinde hissedersiniz ve bir an önce oradan kurtulmak için can atarsınız.

İkramda bulunurlar, eyvallah. Ancak onu size yedirmek veya içirmek için ısrarcı olurlar. "Canım istemiyor." dedikçe, "Bir tane at ağzına, ölmezsin." diyerek sizi zor durumda bırakırlar. Bir de yaptıklarıyla övünmeden geçemezler:

"Dışarıdan hazır almadım, kendim yaptım."

Sohbet çok güzeldir fakat bunu suistimal ederek insanları kınamak, yargılamak, gizli yanlarını araştırıp yaymak ise çok çirkindir.