Çözüm Kalmadı

Yürek meydanından çekildim gayrı

Senin tarafında izim kalmadı!

İki büklüm oldum, büküldüm gayrı

Aşikâr eyledin, gizim kalmadı

Ne Allah'tan korktun ne de kullardan!

Kaç kez aştım o dikenli yollardan

Ben de Mecnûn gibi geçtim çöllerden

Yüzüne bakacak yüzüm kalmadı

Hicran yokuşunda kesildi nefes

Şimdi bir tutsağım, yüreğin kafes!

Beni ürkütüyor duyduğum her ses

Yokuşa dayandım, düzüm kalmadı

Bir ömür bekledim, bahar gelmedi

Kirpiğim sel oldu, yüzüm gülmedi

Hiçbir mendil gözyaşımı silmedi

Karakışlardayım, güzüm kalmadı

Düştüm, düşeceğim; tutmaz dizlerim!

Çektiğimi eşten, dosttan gizlerim!

Sana lâf-ı güzaf bütün sözlerim!

Dünyanın var'ında gözüm kalmadı

Ne desem boşuna, duymuyorsun sen!

Aşkın töresine uymuyorsun sen!

Hep saydırıyorsun, saymıyorsun sen!

Nefesim tükendi, sözüm kalmadı

Çok cefa eyledin Hakk'ın kuluna!

Beyaz bayrak çektim gönül dalına

Düş yakamdan gayrı, var git yoluna!

Her şeyi denedim, çözüm kalmadı!

İdrâkim kötürüm, hayal kurmuyor

Hiçbir nesne bana keyif vermiyor

Artık gönül gözüm seni görmüyor

Dilim acılaştı, hazzım kalmadı

Açık denizlere akın var akın!

Uzak limanlara yolculuk yakın

İsmimi bir daha hiç anma sakın!

Gelmesen de olur, lüzum kalmadı!

17 Ekim 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ