Gundi

Birinin çok sağlam tutan ipiyle,

Gubarttılar yemler verip hindiyi.

Dalga geçmişlerdi onun tipiyle,

Gandi diye kandırdılar Gundi'yi.

Gönüllerde düşük ilan etmişler,

Dostluklarda nasibini kesmişler,

Taraftar olanlar ona küsmüşler,

Makam ile yandırdılar Gundi'yi.

Eğri yolu ona doğru sandırıp,

İnandırıp yalan söze kandırıp,

Makamlara hile ile kondurup,

İtibarda söndürdüler Gundi'yi.

Bilemiyor kötü amaç güdüyor,

Eski dostu şimdi sitem ediyor,

Necaset yoluna düşüp gidiyor,

Eşeğe ters bindirdiler Gundi'yi.

Belli ki unutmuş asil duyguyu,

Başlara getirdi onca kaygıyı,

Yürekte yitirip sevgi, saygıyı,

Çukurlara indirdiler Gundi'yi.

Görenleri gönüllerden kovuyor,

Dünkü inananlar dizin dövüyor,

Dünkü sövenleri şimdi övüyor,

Topaç gibi döndürdüler Gundi'yi.

Pisliklere konan kara sinekler,

Samanı özleyen bütün inekler,

Sözüne ihanet eden dönekler,

Hemen içe sindirdiler Gundi'yi.

Hasiyet düşkünü bilemez sözü,

Sirkati sıyırmış kızarmaz yüzü,

Hırsla çöplüklerde oluyor gözü,

Temiz adam sandırdılar Gundi'yi.

Öyle çok ki hangisini söyleyim,

Memleketim ahvaline ağlayım,

Sözlerimi bu kadarla bağlayım,

Kirli suda yundurdular Gundi'yi.

A. Kadir YALDIZKAYA