Gölgelere Yer Aç

Duvarlar daraldığında başlar oyun

Işık çekilir kentin kıvrımlarından

ve koca bir şehir fısıltılarla dolar

Gözlerini dinlendirir karanlık

Bazı yaralar ışıkta görünür

Bazıları karanlıkta iyileşir.

Gölgeler suretleri tanır

Nereye gitse peşine takılır

Geçmişin penceresini kapat

Çünkü insan kendinden kaçarken

Kendi izine rastlar

Cesariti olmayan geçmisi saklar.

Var olmak,kabullenmektir

Yadırgamadan yerini

İnsan, en çok kuytusunda bulur kendini

Karanlık olmasa bilemezdik ışığın kıymetini

Karanlık olmasa göremezdik yıldızları

O yıldızlar ki uzaktan daha uzak

Hayalini kurmak bile kezat

Duyarsızlık en iyi ilaçtır

Daha kolaydır yenilgiyi duşünmekten

Hisstmeyi, hissetmezsin

Ve kendine acımayı bırakarak

Üstüne basar geçersin.

Alışırsın zamanla yara almamaya

Dokunmaz acı sözler bile

Kalbin taşlaşır hissetmediğin zaman

Parçalara bölünürsün hissettiğin an.

Oysa insan ne çok şey biriktirir göğsünde,

Akmayan gözyaşı, bir ömürlük sızı

Kaçarsın gürültüden sükûnet niyetine

Ama peşini bırakmaz 

Acı varsa belersin

Acı ölmüşse gömersin.

.

15 eylul 2026