Aziz'e Son Mektup

Sırat'tan düşmüştü çağımız

Suratsız, çelimsiz, yamuk burunlu

Küfürbaz umutlar çepeçevreydi Aziz

Ben

Nuh'un gönderdiği üçüncü güvercindim

Yerde uzun sefalar sürer,

Savaş meydanlarında vurulup dirilirdim

Tar-u taze idi sahanlıklar,

Kan sürülürdü kanatlarıma

tutar,

Bir çocuk temizlerdi beni

Yayılıyorlardı Aziz

Bir kök gibi, bir küf gibi

Toprağına yabancıydı fidanlar

Toprağında kök salıyordu yabancılar

Ellerinde bağıran makineler

Vuruyordu sesleriyle kulaklarımızı

Kurşuna diziliyordu "isyancılar"

Kravatlı koca ağızlar

Kelime giydiriyorlardı cesede

Ceset çıplak

Ceset küçük, ceset okullu daha

Ceset on altısında Aziz

Daha on altısında

Kurşun doğruyordu göğsünü

Bu da suratsız, çelimsiz,

Yamuk burunlu bir acı

Yerde gökte bir Tanrı aranıyordu gözleri

Sarardıysa benzi eski kâğıtlar gibi

Kim hayra yora?

Nasıl da dinlerdik destanları

Boynumuz doğrulurdu kuğular gibi

Onurla bakardık camlar ardına

Törenler, şenlikler...

Toy destanın halk kanı içtiğini

Anladığın gün sen

Kaç yaşında idin Aziz?

Bıçak bilek damarımla sevişiyor

Konuşmak ne mümkün

Yüreğim şerit şerit çapalanıyor Aziz

Şerit şerit kan akıyor elbiseme

Ben de zalim

Bencil ve yamuk burunluyum

Ben bugün

Her günkü gibi inançsızım Tanrı'ya

Sırat'tan böyle düşmüştü çağımız

İntiharlar, soykırımlar ve sevimsiz suratlar

Haktı