Geceler Kabusum Olur



Biliyorum gelmeyeceksin dönüşü yok gidişinin

Ümitlerim kırık bir yanım eksik

Gidişin çok koydu bana

O eski halimden eser yok

Belki bir sokak lambasının altında

Ya da bir köşe başında kıvrılmış

Üstüm başım perişan

Gömleğimin cebinde itinayla sakladığım resmin

Birde sana yazdığım son mektubum

Okurken gözlerin dolacak ağlayacaksın .

Kim bilir ?

Bazı harfler okunmayacak belkide

En can alıcı yerinde kelimeler silinecek

Bitmemiş cümleler kalacak geriye

Suçlayacaksın belkide alev saçan gözlerinle

Neden  bunları yüzüme söylemedin diyeceksin .

Oysa !

İçimde ne fırtınalar koptuğunu sen nerden bileceksin

Kaç kere düşündüm yırtıp atmayı

Hatta yakmak bile geldi içimden

Ama çözüm değildi

İçinde beni sevebileceğin seni etkileyecek

Kelimeler olabilir diye düşündüm

İçinin ürperdiğini yüzünün hüzünlendiğini

O konuşurken bülbül gibi şakıyan

Şimdi yerinde çakılı kalıp

Suskunlaşan iki göz görür gibiyim

Kalbinin nasıl attığını hissediyorum .

Keşke yüzüne bakıp da söyleyebilseydim

İşte sırf bu yüzden yazıyorum

Seni beni herşeyi

Sanki kağıdı katlamıyor sana sarılıyorum

Her satırında okşarcasına seni

Hala benim için

Ne ifade ettiğini bilmiyor musun ?

Bırak umutlar kalsın koynumda ağlamaklı

Yalnızlıklara akmasını da bilirim

İçimdeki gelgitler artar tam gece yarısı

Bedenim alışamadı ayrılık nöbetlerine

Sen gidersen

Yaşam durur hayat biter

Umutlarım ertelenir sonbahar olursun düşlerimde ...

keskin2011

31/10/2026

Edirne