Vakit

Dayandığın ağacın dalları bir gün kurur,

Geçmiş mazide kalmış, bahçende güller solar.

Anla ki ey gönül, artık ayrılık vakti yakındır...

Her gelen bu ömürde bahar mevsimini yaşar,

Yılların şavkı vurur yüze, çizgiler taşar.

Yavaş yavaş kırılır o mağrur hayat dişlisi,

Geriye baktığında kalmamışsa bir farkı,

Vakit tamam demektir, saatler sona koşar...

Savrulduk dört bir yana diyarlardan diyara,

Günahıyla, sevabıyla sığındık anılara.

Yaşanan ne varsa hep alındı tek tek kayda,

Yok dermanın bu canda, ferman işitmez kulak,

Anla ki ey gönül, artık ayrılık vakti yakındır...