Bir Daha Gelseydim Dunyaya

Keşke bir daha gelebilseydim dünyaya 

Korkmazdim kimseden her bildiğim dogruyu 

 Yürek dulusu umarsızca söylerdim

Ucunda ölüm olacağını bilsemde 

Hunharca harcamazdim ne zaman bitecegini bilmediğim ömrümü 

 suratıma atılan tokatlari saymazdim ne zaman yorulacak diye gücüm yetigince avazım ciktiginca bağırdım gözlerinin içine kin ile nefretle bakardım acuzligimi gostermezdim kahkaha atardim suratına bir Tokat gibi gece yarısı sokaklara firlardim

Birhaneye atardım mitili saki doldurur 

Ben içerdim kemancinin teli kırıldı 

Fidayda calmakdan tek başına oynardim

Gunahida sevabida bana yazılırdı

Helede masa üstünde kemiklerin aciyanadek uyumak oda cabası 

Bir sabahçı kahvesinde çay içerdim evine ekmek götürmek için sokağa çıkan süpürgecinin supurgesini alir ellerimi kirletirdim simitçiden bir simit kapar kirli ellerimle yerdim eskiyen kazagimin kolunu iyice yirtardim burnumu silerdim daha sonra ne yapardim biliyormusunuz

Sevdiğim adamın kapısına dayanıp elimde haydar abi ile kapıyı kırıp 

Seviyorum ulen in aşağı diyerek naralar atardım

Ensesinden tutugum gibi köy meydanına götürüp 

eşek sudan gelene kadar dayak atardım sonrada yağlı urgani boynuna geçirip Dar ağacına çekerdim evet mi hayirmi sorusuyla evet derse bağrıma hayır derse bir tekme poposuna hadi yürü taş arabası derdim

Örneğin hiç aglamazdim ardından 

Kokular surunurdum hanımeli özünden 

Savururdum saçlarımı esen rüzgara 

Kuşlarla ötüşür dökülen yapraklarla öpüşürüm 

.mutluluk ülkesine Sultan olurdum kendi başıma tatlısı ben tuzlusu ben olurdum 

Atardım bir atın terkisine tüm umutlari 

Akşam meyhanede sabah uçurumun 

Kenarında kendimi mutluluk dan uçmayı isterdim

İşte böyle isterdim su çivisi çıkmış dünyaya yeniden gelebilseydim

Saliha ha karabaş mersin