Sizi Şiire Boğdum
İKLİMİM
Sakinliğime aldanmayın
Farklı bir gezegenin iklimi hüküm sürüyor bende
Bir saat bile sürmez hortum çıkar içimde
Ne yağmurum yağmura
Ne baharım bahara
Hakaret gibi bakar rüzgârım gülümseyişimin ardında
Türlü metaller savrulur en derinden
Uydum bile istifa etti benden
İki kanatlı tek gözlü gamsız bir devim
Kapıların ardındaki minik serçeyim..
Posta koyar matemlerim
Nimetlere ulaşmaya râmak kala
Ortada kalmam
Ya yıkarım ya yıkılır
İklimim derin
Hiç uğrama yoksa delirmeye cesaretin..
Periler gelir bazen dans ederiz
Onlar uzunca boylu ben ise yer ile bir
Kök bırakmam işte öyleyim
Eseceksem adam gibi esmeliyim..
Şimdi insanlar gibi silahlar da ödlek
Ansızın vuruyor
Görüş açısına oturdu mu menfaatten bir greft
Savaşırdım hem nasıl
Bulsaydım yüreğime yürek..
Toplanmış kalabalığa aldırış etmem
Yağmurlarım şimşeklerimden önce gelir
Buğulanmış itiraflar duyarım
Asaletin çaresizliğine birde esaretin iriliğine içimden iç geçiririm
Düşünceler dalgalanır siz bilemezsiniz
Yorumsuzca sahtekârlığa yanarım..
Canan SERGÜL 🐛
İnsansız Dünya Gezegeni
(Arka kapak şiiri)
İÇİMDEN ŞİİR GEÇİNCE ŞAİR OLDUM
Ben öyle bir şairim rüyanın yakasında
Serpilir durmaz umay dinleyen mi var onu
Yarı yolu geçmişim o hâlâ şakasında
Doğdum doğalı aynı yaşamak esas konu
Sesim duyulmayınca şiir ifadem oldu
Ne renkliydi bahçem de hevamı hayat yoldu..
Şiir geceme ışık ışığıma gecedir
Kapılar kapanırken kalem daha sivrildi
Babil kulesi gibi benliğime ecedir
Önce inandıklarım üzerime devrildi
Bu yolculuk acıyla paralel uzanıyor
Yeşerecek yerlerde budakların yanıyor..
Şimdi dünyaya doğsam geçer miydim o yoldan
Kırk İki yaşındayım tek suçum korkmuş olmak
Beynimde atlı koşar kuşatır dört bir koldan
Dürüst isen kaderin yalnız başına solmak
‘Ey şair kalk ayağı’ diyor içerden sesler
Yorgunlukla kalırım bulunmuyor adresler..
Verin bana dizeler ölünce yaşayayım
Çektiğim ızdırabın ölçüsü Rahmân’dadır
Kaç kişilik testteyim ben nasıl taşıyayım
Şiire sığınmışım kalbim hep amândadır
Bana sataşma hayat yoksunlukla sınadın
Bu da yetmiyor gibi isyanımı kınadın..
Bugün suret giyinip karşıma çıkıp baksan
Yaptıklarına rağmen biliyorum acırım
Gerçek şu ki kırgınım geçmez elmaslar taksan
En büyük dikenim bu merhametten sancırım
Durup uğurladıklarım beni şiire itti
Müjdelerim gelirken yolun devranı bitti..
On yıldır yazıyorum içimde ses durmadan
Geçen yıllar öğüttü kumdan daha inceyim
Şair denecek bana fikrimi hiç sormadan
Canlı görmeyeceğim dizemle bilmeceyim
Nasıl bedel ödedim tadarak erbapları
Habersizce terk ettim mecburen ahbapları..
Canan SERGÜL 🐛
İlk şiir ilk yazdığım şiirdir. Sanki dünya yedi kat büyüse ben içine dar gelirdim, öyle bir anda kaleme saldırmak geldi sadece içimden böylece başladı. Diğeri de son yazdığım şiir.. Yani anlayacağınız hiç alakam yokken on yıldır şiirle meşgulüm. Kaç yaram varsa artık gocunmanın ardı gelmeyince ilham derya deniz oluyor! Yaşarken duyulacak kadar yürümedi toplum artık geriye ölünce bırakılacak pişmanlık kaldı bu da hayatın cilvesi herhalde kimbilir.. Aman şikayetim yok o kadar yani. Neyse sizi de çok şiire tuttum sevgiler :)
Sizi Şiire Boğdum başlıklı yazı Gergef tarafından
05.11.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu