Adı Üstünde Deneme

 başladığım kitabı bitirmeden bırakmazdım.annem ışığı kapatır israf derdi,ben sokak lambasının ışığında  bitirirdim. .

 sonra klasikleri okumaya başladım,hatta ansiklopedileri,hatta bilimsel dergileri.

okudukça ne az bildiğimi düşünüp daha fazla okumaya çalışıyordum.sonra yaşam kavgası başladı,bazen gazete bile okuyamaz oldum.sonra seçmeye başladım.her önüme geleni deil ilgi alanlarıma giren kitaplar seçmeye başladım.eledim.sanmayın herhangi bir kitabı küçümserim.her durumda emek çaba ve bilgi vardır tümünde.benim vaktim azalmıştı.

zamana dur diyemiyordum.öyle hızlı ve yoğundu ki akışı ,pek çok şeyi kaçırdım belki ama okumayı hep bir şekilde sıkıştırdım zaman aralıklarıma.

sonra bir gün internetten de okunabileceğini keşfettim.internet bana şiir okumayı öğretti yada şiirden zevk almayı demem gerek.

şiir,duyguların en kısa en öz hali bence .en zor yazılan yazı türü.bazen bir romanda yazılan aktarılan tüm duyguları kısacık bir şiirde birkaç satırla aktaran şiirler okudum .

bana beni sorgulatan, insanları irdeleten,duyguları açığa çıkaran,zamanı sarsan,doğayı içine alan şiirler.

 yazmaya gelince gülümsüyorum şimdi.öyle zor ki.bunu hissedince daha bir saygı duyuyorum tüm yazan kalemlere.okuduklarımın değeri bir daha artıyor gözümde.bana okumayı sevdiren öncelikle öğretmenlerimi ve ailemi daha bir sevgiyle anımsıyorum.

ve ben okumanın kolaylığına sığınıp yazmayı bu konuda yeteneği olan insanlara bırakmayı uygun buluyorum.