Edebiyat ve Kültür Platformu
Zamanın Öte Yakası
Ağır ağır süzülüyor gölgeler ovadan aşağı
Ufkun arkasında kayboluyor günün ışığı
Bir gün daha solup giderken
Hangi kayıp zamana karışırız
Nasıl düne alıştıksa yarınada alışırız
Eskiden kalbimi bir kuş gibi çırpındıran ne varsa
O renkli anlar, o neşeli şarkılar, o çocuksu telaşlar
Şimdi birer yabancı gibi bakıyor yüzüme
Dünyanın en basit hakikati bile artık ağır geliyor zihnime.
Bir çocuk arıyorum geride bıraktığım yıllarda
Paslanmış bir kapıyı zorlar gibi zorluyorum hafızamı
Belki diyorum, belki son bir defa titrer ruhum.
Eski bir sevinç dokunsa hırpalanmışlara
Ama parmaklarımın ucunda sadece ufuk
Arkamda dağlar gibi biriken hayat
Ne bir teselli veriyor geçen günler, ne de geleceğe dair bir vaat.
Adım adım çekiliyorum kendi yokluğuma
Ne bir ışık kalmış geçmişin o sıcak pencerelerinde,
Ne de yolumu gözleyen eski bir hatıra
Artık anlıyorum zaman sunduğu her şeyi sessizce geri alıyor.
Ve insan, en çok da kendi yarattığı sessizliğin içinde kayboluyor.
Zamanın Öte Yakası başlıklı yazı AuBaDe) tarafından
07.11.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.