İnancın Özü Merhamettir

Herkes Allah der, gönülden dua eder,

Lakin gerçek inanç, merhametle değer bulur.

Peygamberimiz sevgiyi, kardeşliği öğütler,

Peki bu güzel öğütler gönüllerde ne kadar yer bulur?

Kimi namazıyla huzur arar,

Kimi duasıyla Rabbine yalvarır.

Ne güzel, insan Rabbine yönelirken,

Bir yandan da insanlığa kucak açar.

Takva yalnızca ibadet midir?

Yoksa güzel ahlak, vicdan ve merhamet midir?

Allah'ı seven, kulunu incitmekten sakınmaz mı?

İyi insan olmak, inancın en güzel yansıması değil midir?

İnanç, gönüllerde sevgiyle yaşanmalı,

İnsan, insana merhametle yaklaşmalı.

Sözlerimiz kadar davranışlarımız da güzel olmalı,

İman, güzel ahlakla hayat bulmalı.

Her şey yalnızca cenneti istemekle biter mi?

Bir gönlü incitmek, bir insanı üzmek kolay mı?

Yeryüzündekilere merhamet edelim ki,

Gökyüzündeki rahmete biz de kavuşalım.

Öyle bir dünya özleriz ki,

Kimse kimseyi inancıyla yargılamasın.

Herkes birbirine sevgiyle baksın,

İnsan insana insan gibi davransın.

Belki cennet kapıları böyle açılır ardına kadar,

Sevgiyle, merhametle güzelleşir bütün diyarlar.

İnsanlar iki dünyada da huzur bulur,

Güzel ahlakla gönüller mutluluğa kavuşur.

mesakin-13/11/2026