Sürgün Sevdam



Ellerimde kelepçe ayaklarımda prangalar

Aşk suçlusuyum sürgünlerdeyim

Ödüyorum sevgimin bedelini

Hüsranlardayım

Düşünme beni ne haldeyim

Üzülme sakın yine de seninleyim .

Sararmış resmim kalsın sende hatıra

Eserimdir diyerek iyice sakla

Pişman olursan düşme peşime

Çekerim cezamı seve seve

Ağlamak yakarmak nafile

Dönülmez başa ne kadar istenilse de .

Yaşam oldu artık çile

Uykusuz gecelerde

Kulaklarımda çan sesleri

Anlıyorum vakit öğleden biraz ötesi

Zaman durmuş yok bundan sonrası .

Biliyorsun !

Seni tanıdığım gün

Bir milattı benim için

Aşk tomurcuklarının yeşerdiği hayat bulduğu .

Sensiz boşmuş yaşamım anladım

Gözlerinden aldım o ilk ışığı

Aydınlandı dünyam seninle

Mutluluk hiç de uzak değilmiş bana

Sevdim seni o çocuksu halimle

Nasıl da heyecanlanmış kızarmıştı yüzüm

Kaçırmıştım gözlerimi bir suçlu gibi .

Ellerini ellerime aldığımda

Susmuştu dilim konuşamıyordum

Anlamsız kelimeler çıkıyordu

Sayıklar gibi dudaklarımdan

İlk sözü sen aldın dinledim seni

Anlattın bana hayat hikayeni

Ne de çok ortak yanımız varmış

Dinledikçe kendimde buldum seni .

Büyüyorken aşkımız gün be gün

Tükendik aniden baktık maziye

Aşk ve sevgiler olmuş yalan

Yüreğim olmuş talan

Yok tamir edecek ustası

Yalnızım yapayalnız bu evrende

Soğudum aşktan da sayende .

Oysa !

Ne hayallerimiz vardı

Her yağmur yağdığında

Rahmet diyerek yürüdüğümüz

Şimdi sel aldı bitti

Rahat ol sevdiğim

Güneş yeniden doğacak

Açacak gelincikler ovada

Ve

Kavuşacağız biz bir başka baharda .

keskin2011

14/11/2026

Edirne