Görmeyen Gözler

Garip vatanımda yüce dağlarda,

Şimdilerde boz şahinler uçuyor.

Kimsesiz virane bozuk bağlarda,

Ayrık otu çiçekleri açıyor.

Çakallara kalmış bahçeler bağlar,

Şimdi gönüllere hüzün düşüyor.

Çaresiz garipler beyhude ağlar,

Öfkeleri yüreklerden taşıyor.

Akbabalar leş üstünde dönüyor,

Şimdi gören gözler bile şaşıyor.

Bu yürekler cayır, cayır yanıyor,

Kahırları bentlerinden taşıyor.

Sırtlanlar kümesi hazır bekliyor,

Birçokları hazin sonu görmüyor.

Düşman gaflet zamanını yokluyor,

Gidiş nereyedir kimse sormuyor.

Terk edilmez kutsal olan kadere,

Olanın farkına neden varmıyor.

Bu gidişin sonu çıkar kedere,

Gaflet zincirini neden kırmıyor.

A. Kadir YALDIZKAYA