Gönül Eken Öğretmen
Bir ömür adadı ilim yoluna,
Işık tuttu nice gençlik çağına,
Sevgi ekti garibin toprağına,
Gönül bahçesinde güller büyüttü.
Uykusundan geçti, lokmadan geçti,
Kendi dileğinden, murattan geçti,
Her düşen fidana elini açtı,
Nice genç gönlüne umut düşürdü.
Kimi öz evladın gözden çıkardı,
O garip yavruya kol kanat sardı,
Karanlık bahtına bir ışık kardı,
Her gence yarınlar hayalini verdi.
Ayrım bilmedi hiç, herkesi sardı,
Her bir öğrenciyi öz evlat saydı,
Kırılmış gönüller onunla güldü,
Sevgiyle nice genç yeniden güldü.
Bir kara yel esti, bağını yıktı,
Hasret ateşini bağrına yaktı,
Öğrenci yolundan ayrı bıraktı,
Gönlü sınıfında kaldı öğretmen.
Bugün el öperler, dua ederler,
“İyi ki varsın” der, şükrederler,
Dokunduğu gönülde iz sürerler,
Ektiği iyilik meyvesin verdi.
Mahrumî, duamız Hakk'a ulaşsın,
Rabbim gönlüne hep huzur bağışlasın,
Sevenleri daim yanında olsun,
Rabbim de razı olsun, cennet versin.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu