Sonbaharda Yalnızlık
SONBAHARDA YALNIZLIK
Yapraklar sararıp düşer dalından
Bir hüzün yükselir gönül ilinden
Anılar savrulur ömrün yelinden
Bir hüzün yükselir gönül ilinden
Yağmurlar ağlıyor ıslak yollarda
Yalnızlık dolaşır boş kaldırımlarda
Bir ömür saklıdır eski anılarda
Gözlerim yaşlanır her sonbaharda
Yeşil kalan ağaç direnip durur
Kimi dal eğilir kimi dik durur
Her yaprak toprağa bir sır savurur
Kış gelir, baharım uzakta kalır
Geceler uzanır, uykum firarda
Bulutlar örtünür yıldızlar darda
Her gece gökleri seyretmek zor da
Ay bile görünmez kara bulutlarda
Yağmurun sesinde anılar ağlar
Islak kaldırımlar hasreti bağlar
Yalnızlık içimde kor gibi çağlar
Gönlümde bin türlü sızı saklıdır
Korkarım baharı görmeden göçmek
Bir daha yeşeren dalları seçmek
Son yaprak düşünce ömrüme çökmek
İlkbahar gelmeden solar mı ömür
Mahrumi bekliyor bir gün baharı
Dinmez yüreğinde güzün efkârı
Belki de dönmeyecek ömrün baharı
Sonbahar örter mi gönül diyarı
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yorum yazmak için giriş yapın.
Edebiyat ve Kültür Platformu