Gönül Bir Ağaca Benzer

Gönül bir ağaca benzer sevdalım
Ne zamanlar açar hiç belli olmaz
Gel bu gönlü aşk ile sulayalım
Aşk ile büyürse ömürce solmaz

Pempe pembe çiçekler açar bazen
Yaprak döker hazana döner hemen
Her zaman gideni aratır gelen
Ki her gönül sunulan aşkı almaz

Biter en bayır kötü topraklarda
Bazen kara olur temiz aklarda
Bazen bulur kendini uzaklarda
Mutluluğu bir bulursa bir bulmaz

Onu bir bulduysak yitirmeyelim
Nemi gözümüzde biriktirmeyelim
Ömürü sevdasız bitirmeyelim
Gönül onsuz bir saat bile gülmez