Gönül Dergahında

Akrebin kıskacında zaman sancısı

Kim derki sefa süren insan avcısı

Yolumuz aşk yolu kim neylesin

Şeytan fıgürlü, şaşalı renkli hayatı

Biz zaman kıskacında nefis avcısı

Yel kovanın her an kovalamacası

Nefes nefese  peşimde ecel kaçıyorum

Son durakta biter  onun bu kavgası

Sırtımda taşıyorum evimi çok ağır

Meğer tabutmuş, cansız bir beden

Onu taşımak dağları taşımak gibiymiş

Gittiğinde  yerini beğenmezmiş meğer

Ne garip bir sancı can yakıyor

Gönül püryan, acı söylemciymiş 

Kim, kime, kimene, kimler geçermiş

Şu garibin gönül tekkesinden

Tapduk dergahında mana paylaşırken

Yunusların yüreğini öldürmüş zaman

Yelkovanla, akrebin kaldı tuzağında mana