Şimdi Düğmesizhaiku

tutuldu şimdi

güneşin ışıkları

bulut gölgesiz

topluyordu yaz

kalan günleri tutup

eli heybesiz

sürgün dalımı

acı poyraz yaladı

kuru hilesiz

savrulur güze

gazel yapraklarıyla

yere bölgesiz

incecik sızı

acıyan yarasında

yeğni değmesiz

giysileri yok

üşümeyecek sözde

şimdi düğmesiz