vakit hayli eski 
ve kýrmýzý bir þarap duruyor masada 
titrek aleviyle ha söndü ha sönecek mum 
bir yudum þaraptan 
bir yudum senden alýyorum 



sen mi 

þarap mý 
sarhoþ ediyor beni 


vakit hayli eski 
kavgalar gelip geçiyor aklýmdan 
duvarlara yazdýðým yazýlar 
ve kýrýlan yanlarým gelip geçiyor 
gecenin kör yanýnda bir býçaðýn 
inleten sancýsý düþüyor içime 


vakit hayli eski 
bir pencere önünde titreyen ellerim 
ve dilimden düþüremediðim türkün geliyor aklýma 
gayrý dayanamam ben bu hasrete 
ya beni de götür ya sen de gitme 
... 
vakit hayli eski 
güneþin doðuþu gelip geçiyor aklýmdan 
bir kase çorbanýn sýcaklýðýna deðiþtiðim uykularým gelip geçiyor 
ve son sigaramý tellendirip sabaha karþý 
çýðlýk çýðlýða 
seni seviyorum 
seni seviyorum 
.. 


vakit hayli eski 
þarap tükendi 
mum söndü 
ve sen zaten çoktan terk ettin beni